gözlerin kara değil mi
Perşembe, 10 Aralık 2009Dün gece hem içtim ağladım…. Hayır, ağlayan ben değildim, İçimdeki sevgiydi ağlayan… Dokunmak isterdim, gözyaşlarına, içindeki sevgiye, yüreğindeki bu sıcağa… Uzanamadım… Öyle özel ki bakmaya kıyamadım… Hurma ağacının meyvesi misali, yüksekte ki, o güzel, o özel çiçeğe uzanamadım….
Hayatın yollarında; güneşin ışıkları da vardır, yağmur da. Güllerde vardır, dikenlerde. Kahkaha da vardır sancı da. Kilometrelerce yürürken çok sert dağlar da çıkar önüne. Çöller ve çok derin vadiler de. Bazen çok hoştur yürüyüş, bazen fırtınalar eser. O fırtınalı yollar da, mucizelerde vardır, korkularda… Sevgiyle coşarsın hep. Bazen gözyaşların damlar. Bazen eğilirsin, bazen geriye düşersin. Hatalar yapılmak içindir. Dersler öğrenmek için. Ama istiyorum ki hiç unutma… İstiyorum ki, hep bil… Asla yalnız yürümeyeceksin bu yolda….
Büyük kuralı unutmamak lazım; Lütfen not alın: NEFES ALMA KURALI
NEFES ALIYORSANIZ HAYATTASINIZDIR. HAYATTA KALKİ NEFES ALABİLESİN.