‘slow tükçe’ olarak etiketlenmiÅŸ yazılar

gözlerim değil, yüreğimdi seni gören

Salı, 22 Aralık 2009

Ben seni kocaman bir yürekle sevdim. Gözlerim deÄŸil, yüreÄŸimdi seni gören. Sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin oturdun yüreÄŸime. Bir baÅŸka yerde olamazdın zaten. Sen, benim en deÄŸerli yerimde, yüreÄŸimde olmalıydın, orada kalmalıydın. Çok aÅŸka ev sahipliÄŸi yapan bu yürek, ilk kez bu kadar kolay kabullendi seni. Herhangi… bir konuk deÄŸildin artık. Bu yüzden ne ağırlama faslı vardı, ne de uÄŸurlama. O yüreÄŸin gerçek sahibiydin. Ben dört mevsim baharı yaÅŸadım seninle. Çiçek çiçek açtın yüreÄŸimde. GökkuÅŸağı zayıf kaldı, senin renklerin karşısında. Taze bir yaprak gibi yeÅŸildin. Açelya idin pembeliÄŸinle. Üzerine çiÄŸ taneleri düşmüş sarı güldün. Kırmızıydın bir ateÅŸ gibi. Ve maviydin… Her ÅŸeye raÄŸmen sevdim seni. Güçlüydüm ve aÅŸamayacağım hiçbir zorluk yoktu. Koca bir kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirdim Menzil sendin ve ben o menzile ulaÅŸmak için önüme çıkan her ÅŸeyi yok edebilirdim. Sana ulaÅŸmamı engelleyecek her ÅŸeyi eritirdim, kül ederdim. Sevdim ve hayrandım da… Her halin çekti beni. DuruÅŸunu, uyumanı, gulmeni, çocukluÄŸunu, olgunluÄŸunu sevdim. Sesini de sevdim kaprislerini, sitemlerini, korkularını sevdim. Seni ve o doyumsuz sevdanı, uskunluÄŸunu da. Seni severken yorulmadım. Çünkü sen yaÅŸam kaynağıydın. Her gün yenilendim. Seninle çoÄŸaldım, büyüdüm. Eksik kalan neyim varsa tamamladın. Ölmeyecektim çünkü sen ölmezliÄŸin ta kendisiydin. Sevdim iste ötesi yok….