madonna

Elele dolaştığımız sokaklar, oturduğun koltuk, başını koyduğun yastık,
elimi tuttuğun o karanlık gecede seni aradım yine.
Gözümü açtığım sabahta sesini aradım,
Belimde elini aradım,
Kokunu aradım yatağımda,
Yabancıladım.
Canım acıdı, seni özledim.
Bir zaman,
Dünyada sadece ikimiz vardık…
Hep sadece ikimiz olacağız sandım, yanıldım.
Sensiz dünya daha bir büyüdü gözümde,
Daha bir ıssız oldum, korktum.
Herkes vardı, sen yoktun…
Hayat devam ediyordu, hala birbirine aşık sevgililer öpüşüyordu
Hala birileri kavga ediyordu,
Hala deniz maviydi….
Ama sen yoktun.
Ben çok ağladım, sen duymadın,
Seni içimden çok çağırdım, gelmedin.
Çok savaştım, çok yaralandım, yüzünü çevirip merhem olmadın.
Tek başıma dünyayla başa çıkamadım.
Ben gözlerinsiz öldüm.
Dudağından son zehri içtim
Ruhum uçtu gitti hapsolduğu bedenimden.
Seni masallardaki o şehirde bıraktım.
Sen yoktun, ben de yok oldum.
Bu masalın sonu da ayrılıkmış meğer…

(P.YEŞİLEKEN)