Tekrar selam arkadaşlar, yine sen demeyin. Ben bu sayfaya yazmaya alıştım galiba neyse bu adama değer. Neden söz edeyim dedim kendi kendime düşündüm düşündüm. Aklıma yarınlara umutla bakabilmek ve umudumu kaybetmemek geldi. Güzel bir konu olmasına karşın, zorda bir konu değil mi? Evet umut ile yaşamak güzel bir şey olsa gerek yazmaya umut etmek, okumaya umut, şöyle güzel bir BMW ye binmeye umut etmek vs diyerek bu örnekleri çoğaltabiliriz. Geçmişe bakmadan eskilerden ders alarak geleceğe ama hep geleceğe bakmak gerekir bu da umudun en güzel göstergelerinden biri olsa gerek . Eski yaşamlarda insanlar 900 yıl yaşarmış, adam evini yapmış, o zamanlarda insanların boyu da uzun olduğundan evi yapıp içine yattığında ayakları dışarıda kalmış birisi takılıp düşmüş, demiş ki bizim adama ‘’evini boyuna göre yapsana.’’ Adam da takılan adama ”değer mi demiş 900 yıllık ömre , ömür de bir gün bitiyor”. Ama siz o adam gibi yapmayın, siz bu adama bakın yarınlara ama hep yarınlara bakın. Ha bu arada bir gün bu yaşam bitiyor UNUTMAYIN! Kalın sağlıcakla.
Not: Adem MEŞE tarafından benim için yazılmış olan deneme yazısı, hiç bir yerini değişitirmeden yayınlıyorum. Teşekkürler Çakıcı 